اخوان ثالث را بيشتر از ديگر شاعران مىپسندد و براى پروين اعتصامى ارزش و احترام خاصّى قايل است . وى در تابستان 1373 نخستين مجموعهء اشعار خود را تحت عنوان « پس از سكوت » توسّط مؤسّسهء فرهنگى و انتشاراتى ميلاد نو منتشر كرد . عطش بركه عاشقان ! راستى ، بهار كجاست ؟ ! * پيك داودى هزار كجاست ؟ ! عطش از بركه‌ها زبانه كشيد * مخمل ابر اشكبار كجاست ؟ ! اژدها بازهم به چشمه رسيد * يكّه‌تازى به كارزار كجاست ؟ ! تشنگى سرو را كمانى كرد * آرش ، آن گُردِ روزگار كجاست ؟ ! ارغوانىترين سپيده دميد * دشت اسبان بىسوار كجاست ؟ ! كوه‌ها از سكوت دلگيرند * خشم و فرياد آبشار كجاست ؟ ! پشت بن‌بست كوچه‌هاى غريب * آخر سيم‌خاردار كجاست ؟ ! تا عبور دوباره از شب خود * خطّ پايان انتظار كجاست ؟ ! برگ سبزى به آن اضافه كنيد * دفتر سرخ افتخار كجاست ؟ ! ناكسان را كنار بگذاريد * عاشقان ! وعده‌گاه يار كجاست ؟ ! هركجا مىرويد ، مىآيم * راهيان سَحَر ! قرار كجاست ؟ ! پس از سكوت نگاه آينه‌ها را مرور خواهم كرد * ضمير عاطفه را غرق نور خواهم كرد ز دست‌هاى رهايى شكوفه خواهم چيد * چكيده‌هاى غمم را بلور خواهم كرد نشانى دل خود را به صبح خواهم گفت * ز پيكرِ شب سنگى ، عبور خواهم كرد تمام ثانيه‌ها را به عشق خواهم باخت * و زَمهرير دلم را تنور خواهم كرد پس از سكوت بيابانىام ، بهارىتر * به خاطر گل شب‌بو خطور خواهم كرد به زلف چشمهء فردا دخيل خواهم بست * نگاه آينه‌ها را مرور خواهم كرد